ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Προβληματισμό, απογοήτευση και απορία δημιουργεί σε όλο το νομικό κόσμο η φημολογούμενη απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου, με την οποία θεωρεί ως ορθή την διετή παραγραφή των αξιώσεων των πολιτών έναντι του δημοσίου, αντί των πέντε (5) ετών που είχε κρίνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

     Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, το υποτίθεται ανώτατο επιστημονικό όργανο για την επιστημονική επίλυση των συγκρούσεων που προκύπτουν στην ερμηνεία και εφαρμογή των νόμων μεταξύ των ανωτάτων δικαστηρίων, ήτοι του Αρείου Πάγου, του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο συνήλθε, απαλλαγμένο από τα πραγματικά περιστατικά, για να κρίνει με αμιγώς επιστημονικά κριτήρια το θέμα της παραγραφής, κατάφερε να απογοητεύσει την επιστημονική κοινότητα εκδίδοντας μία απόφαση που αποτελεί κόλαφο για την νομική επιστήμη. Ειδικότερα, φέρεται ότι στο δικαστήριο επικράτησαν τρεις διαφορετικές νομικές απόψεις, ωσάν οι δικαστές να είχαν βιώσει σε διαφορετικά νομικά περιβάλλοντα και να είχαν γίνει κοινωνοί διαφορετικών νομικών σπουδών. Και ναι μεν θα έλεγε κανείς ότι λογικό είναι σε ένα ανώτατο επιστημονικό όργανο να διατυπώνονται διαφορετικές επιστημονικές απόψεις, καθώς ο πλουραλισμός της επιστήμης το επιτρέπει, απορία όμως δημιουργεί το γεγονός το πώς ενώ όλοι γνωρίζουν την βασική αρχή του ισοδυνάμου των όπλων των διαδίκων, την οποία αυθωρεί και παραχρήμα απεδέχθη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), εντούτοις κατέληξαν να διατυπώνουν διαφορετικές απόψεις γνωρίζοντας ότι αυτές εν τη πράξη θα ακυρωθούν λόγω των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

     Εκείνο όμως που μας προβληματίζει ιδιαίτερα, και θα πρέπει να προβληματίσει και όλον τον ελληνικό λαό, είναι η προφανής σκοπιμότητα με την οποία ενήργησαν οι ανώτατοι δικαστές, γεγονός που καταδηλώνει ότι μετά την νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, βαριά νοσεί και η δικαστική εξουσία. Τούτο δε το αναφέρουμε διότι όλως περιέργως οι τρεις διαφορετικές διατυπωθείσες γνώμες από περισσότερους από έναν δικαστή η καθεμία, ήτοι έξι, τέσσερεις και τρεις, αντικατοπτρίζουν τις τρεις διαφορετικές απόψεις των ανωτάτων Δικαστηρίων, όπερ σημαίνει ότι οι δικαστές δεν εξέφρασαν απεξαρτημένοι την επιστημονική τους άποψη ως μέλη του ΑΕΔ, αλλά ενεργώντας ως φατρίες των απόψεων των δικαστηρίων από όπου προέρχοντο. Ο μεγάλος όμως προβληματισμός γεννάται όταν κανείς αναλογιστεί την σκοπιμότητα μίας τέτοιας απόφασης σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς. Ο μόνος λόγος που φαίνεται να υπάρχει, και εν τέλει ο μόνος που εξυπηρετείται, είναι ο Υπουργός Οικονομικών, ώστε να μετακινήσει τις υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τους πολίτες για έτι χρονικό διάστημα, καθώς αναμένεται σύσσωμος ο δικηγορικός κόσμος ναι αιτείται αναβολής εκδίκασης των υποθέσεων έως ότου αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Φαίνεται δηλαδή να υποκρύπτει μία συναλλαγή η συγκεκριμένη απόφαση, μεταξύ της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, καθώς δεν πρέπει να λησμονούμε ότι οι επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας διορίζονται από την κυβέρνηση.

     Το σημαντικότερο όμως που θα πρέπει να σημειωθεί τελειώνοντας, είναι η απογοήτευση που προκαλεί ο καιροσκοπισμός με τον οποίο ενεργεί ένα ασόβαρο, ασυνεπές, ασυνεχές και εν τέλει άδικο κράτος. Ένα κράτος, το οποίο προσβάλλει κάθε έννοια αρχής εμπιστοσύνης του Διοικουμένου, και μία δικαιοσύνη που δίνει συνεχώς «δικαιώματα». Την ίδια απογοήτευση νοιώθει ο νομικός κόσμος, και για αυτό τούτο το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, όταν αναλογιζόμαστε ότι το ίδιο δικαστήριο υπό άλλο μανδύα, πριν από έξι (6) χρόνια είχε κρίνει την παραγραφή ως πενταετή, εν όψει καταβολής αναδρομικών στους δικαστές. Όταν λοιπόν αυτοί κατοχύρωσαν και νομοθετικά την καταβολή των αναδρομικών, με την πρώτη ευκαιρία ξαναάλλαξαν την απόφασή τους, χωρίς εν τω μεταξύ να έχει αλλάξει ο νόμος, και αποφάσισαν για τους υπολοίπους πολίτες η παραγραφή να είναι διετής. Είναι ευνόητο ότι χρησιμοποίησαν δια ίδιον όφελος τις δυνατότητες που τους παρέχει ο νόμος, καθώς ατυχώς τους έχουμε εμπιστευθεί, όπως θα έλεγε και ο Ελληνικός Λαός, «και το μαχαίρι και το καρπούζι».

     Το γραφείο μας, μαζί με άλλους συναδέλφους, έχει αναλάβει πρωτοβουλία για την επίλυση του θέματος από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ταχέως, και θα σάς κρατήσει ενήμερους για κάθε περί τούτου εξέλιξη.

Επικοινωνία